Geçici yuva, kalıcı sahibini bulana kadar bir hayvanı evinde bakan gönüllüdür. Barınaklar ve dernekler için geçici yuvalar, bir hayvanın sokakta ya da kalabalık bir barınakta beklemek yerine bir evde iyileşmesi ve sahiplendirmeye hazırlanması demektir. Bu yazı geçici yuva olmayı düşünenler için sorumlulukları, baştan konuşulması gerekenleri ve pratik ipuçlarını bir araya getirir.
Geçici yuva neden gerekir?
Geçici yuvaya en çok şu durumlarda ihtiyaç duyulur:
- Ameliyat ya da tedavi sonrası iyileşme dönemi,
- Annesiz kalmış yavruların biberonla büyütülmesi,
- Barınak ortamında strese giren, yemek yemeyen ya da hastalanan hayvanlar,
- Yaşlı ve engelli hayvanlar,
- Barınakların kapasitesinin dolduğu dönemler.
Ev ortamında hayvanın gerçek karakteri de ortaya çıkar. Geçici yuvanın gözlemleri (çocuklara, kedilere, köpeklere tepkisi, yalnız kalması, tuvalet alışkanlığı) kalıcı sahiplendirmede doğru eşleşmeyi sağlar.
Kimler geçici yuva olabilir?
- Hayvanın ilk günlerini geçirebileceği ayrı bir odası ya da alanı olanlar,
- Evdeki herkesin onay verdiği, kiradaysa ev sahibiyle sorun yaşanmayacak evler,
- Evdeki diğer hayvanların aşıları güncel ve yeni gelene uyum sağlayabilecek durumda olanlar,
- Bakım süresi boyunca günlük bakıma ve veteriner randevularına zaman ayırabilenler.
Deneyim şart değildir, ama ilk geçici yuvalığınızda sağlıklı, yetişkin ve uyumlu bir hayvanla başlamak işinizi kolaylaştırır. Yavru büyütme ve tedavi sonrası bakım gibi daha zor görevleri birkaç deneyimden sonra üstlenebilirsiniz. Kapasitenizi gerçekçi belirleyin: aynı anda birden fazla hayvana bakmak, ilk bakışta göründüğünden çok daha fazla zaman ister.
TamPati üzerinde hesabınızdan bir geçici yuva profili açabilirsiniz. Kapasitenizi, kabul ettiğiniz türleri, en fazla kaç hafta bakabileceğinizi ve ilçenizi girdiğinizde, size uyan geçici yuva talepleri bildirim olarak gelir. Yayındaki talepleri geçici yuva ilanlarında da görebilirsiniz.
Başlamadan önce konuşulacaklar
Geçici yuvalıkta sorunların çoğu, baştan konuşulmamış konulardan çıkar. Aşağıdaki başlıkları ilan sahibiyle site içi mesajlarla yazılı olarak netleştirin.
| Konu | Netleştirilmesi gereken |
|---|---|
| Süre | Tahmini bakım süresi ve süre uzarsa ne yapılacağı |
| Masraflar | Mama, kum, ilaç ve veteriner masraflarını kimin karşılayacağı |
| Veteriner | Hangi kliniğe gidileceği, acil bir durumda kime haber verileceği |
| Sahiplendirme | Başvuruları kimin değerlendireceği, tanışmaların nerede yapılacağı |
| İletişim | Ne sıklıkla fotoğraf ve durum bilgisi paylaşılacağı |
| Geri teslim | Bakımı bırakmak zorunda kalırsanız hayvanın kime döneceği |
Geçici yuva gönüllüsünden hiçbir ad altında para istenmez. Barınak ve dernekler çoğunlukla mama ve veteriner masraflarını üstlenir; bireysel ilanlarda bu konuyu mutlaka önceden konuşun.
İlk günler ve günlük bakım
- Hayvanı ilk günlerde ayrı bir odada tutun. Evinizde başka hayvan varsa bu ayrı tutma süresini veteriner hekiminize sorun; bazı hastalıklar belirti vermeden taşınabilir.
- İlaçları hekimin talimatına göre, saatinde verin ve bir kenara not edin.
- İştah, tuvalet, kilo ve davranışlarla ilgili kısa notlar tutun. Bu notlar hem veteriner kontrollerinde hem de sahiplendirmede çok işe yarar.
- Gün ışığında, hayvanın yüzünün ve tamamının göründüğü fotoğraflar ve kısa videolar çekin. İyi fotoğraf, ilanın daha çok kişiye ulaşmasını sağlar.
- Kedilerde saklanma, köpeklerde ilk gecelerde sızlanma olağandır. Sabırlı olun, sabit bir düzen kurun.
Yavru ve hasta hayvan bakımı
Annesiz yavrular ve tedavi gören hayvanlar, geçici yuvaların en çok ihtiyaç duyulduğu ama en fazla emek isteyen durumlardır. Bu tür bir bakımı ilk kez üstlenecekseniz bir veteriner hekim ya da deneyimli bir gönüllüyle birlikte başlayın.
- Yeni doğmuş yavrular kendi vücut ısılarını koruyamaz; sıcak ama aşırı ısınmayan bir yuva gerekir.
- Biberonla beslenen yavrulara inek sütü değil, kedi ya da köpek yavruları için üretilmiş süt tozu verilir. İlk haftalarda gece dahil birkaç saatte bir beslenmeleri gerekir.
- Çok küçük yavrular tuvaletlerini kendileri yapamaz; anneleri gibi karınlarının ve genital bölgelerinin nemli bir bezle uyarılması gerekir. Bunu hekiminizden ya da deneyimli bir gönüllüden öğrenin.
- Yavruları her gün aynı saatte tartın. Kilo almayan ya da kilo kaybeden yavru için beklemeden hekime danışın.
- Tedavi gören hayvanlarda ilaç saatlerini ve dozlarını yazılı bir çizelgeyle takip edin; bir dozu kaçırırsanız kendi başınıza iki doz vermeyin, hekime sorun.
Sahiplendirmeye hazırlık
Hayvanı en iyi tanıyan kişi artık sizsiniz. Gözlemlerinizi ilan sahibiyle paylaşın ve ilanın güncel bilgilerle düzenlenmesini isteyin. Başvuruları birlikte değerlendirin; tanışmayı mümkünse hayvanın alıştığı ortamda, sizin de bulunduğunuz bir zamanda yapın. Sahiplendirmeden sonra yeni aileye 1 hafta, 1 ay ve 3 ay sonra takip hatırlatması gider; herkese açık paylaştıkları güncellemeler mutlu sonlar sayfasında yayımlanır.
Vedalaşmak
Haftalarca baktığınız bir hayvanı yeni evine göndermek üzücü olabilir; bu çok doğaldır. Her sahiplendirmenin, geçici yuvaya ihtiyaç duyan bir sonraki hayvan için yer açtığını hatırlayın. Hayvanı kendiniz sahiplenmek isterseniz bunu ilan sahibine açıkça söyleyin; diğer başvuranlara karşı adil olması için normal başvuru sürecinden geçmeniz beklenebilir.
Bakımı yarıda bırakmak zorunda kalırsanız ilan sahibine olabildiğince erken haber verin ve hayvanı ona ya da bağlı olduğu barınağa teslim edin. Hayvanı kendi başınıza başka birine vermeyin, sokağa bırakmayın. Sahipli hayvanı terk etmek 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'na göre yasaktır.